βασιλης αμανατιδης

Βασίλης Αμανατίδης

ΠΕΝΤΑΠΤΥΧΟ

περί αναλογιών, μεγέθους,

καταγωγής και κατοίκησης

1. [ πυρ ]

Ανάπαυση

προσοχή

ανάπαυση

προσοχή

ανάπαυση

προσοχή

ημιανά

μνηση

Ανάμνηση

προσοχή

μνήμη

προσοχή

λέω μνήμη

προσοχή

ημιανά

σταση

Στάση

προσμονή

έλευση

προσοχή

ανάσταση

προς ευχήν

άρξατε

2. [ λάππας: και έτσι κάπως μαζί μα ανάκατα ]

εδώ είναι κάτι

γιγάντια τεμάχια: τα

τεράστια κομμάτια ενός όλου που1

(μύτη αυτιά και αντί

χειρες γλώσσα ένα μπρά

τσο και βλέφαρο σπλή

να γάμπες και πού_)

μα εδώ είναι και κάτι τόσο

δα ολόκληρα:

μικρότατα σώματα άσπαστα

(τα ενιαία ελαχίστου μεγέθους, τα

μια σταλιά αδιαμέλιστα, ναι,

κάτι μικρούτσικα πλήρη)

Ώστε εδώ: τα μεγάλα που εν μέρει

(νά, κοίτα ένα μέλος να_2)

Ώστε εδώ: και τα εν όλω μικρά

(κοίτα, νά το, ένα σώμα ελά_3)

και ούτε αφενός ούτε αφετέρου

και μόνο να συνενω_4 απ’ αυτό το αφού κι απ’

αυτήν την αφή μα και

σαν να λέει γλυκύτατα το ένα στο άλλο συ5

3. [ και σαν να λέμε το ένα στο άλλο: ]

– Το ολόκληρό μου είναι αδύνατον να γεμίσει τη μερικότητά σου.

– Η μερικότητά μου σε παραβιάζει. Ποτέ δεν θα χωρέσει μέσα σου.

– Στεναχωριέμαι. Το ολόκληρό μου πάντα θα αφήνει μέσα σου ενα τεράστιο κενό.

– Στεναχωριέμαι. Η μερικότητά μου παραείναι τεράστια για λειψή.

– Τουλάχιστον πάνω κάτω έχουμε το ίδιο μπόι.

– Τα δάχτυλό σου είναι εγώ διά εκατό. Αυτό είναι επί

– Είσαι μόνο δάχτυλο. Αυτό είναι επί

– φοβο. Είσαι μόνο ολόκληρος. Αυτό είναι επί

– φοβο. Είσαι μό

4. [ η τυφλή μητέρα προς τον Μικρό Αλέξανδρο ]

Πάλι άργησες; Πάλι δε με βλέπεις; Έχε χάρη που δεν μπορώ πια να σε δω κι εγώ. Και κανέναν. Αν και ακόμη τα πανθ’ ορώ. Μα εσύ που ούτε με βλέπεις και ούτε και μ’ ακούς επτά χρόνια τώρα… Πραξικόπημα! Μου έχει γίνει πραξικόπημα: αθέατη και ανήκουστη. Ποια; Εγώ για σένα! Έγινες η επταετία μου – δικτάτορααααας! Εσύ. Που τυφλός τα τ’ ώτα, τον τε νουν, τα τ’ όμματ’ εί. Μα τυφλός μόνο μ’ εμένα. Γιατί; Κι έλεγες εσύ παλιά δικτάτορα εμένα… Εμένα! Εγώ, βρε, δεν σε αγάπησα; Εγώ ποτέ; Εγώ που σαν τη ζωή μου σ’ α-γα-…

5. [ ιστορικό οικογενείας: απόσταση ασφαλείας ]

Όλοι οι άντρες είναι σώγαμπροι, είδε τη φράση αυτή στον ύπνο του ο πατέρας. Μία άλλη φορά σκέφτηκε τα λειβάδια του. Ζούσε μέσα σε αυτά, στο χωριό, μέχρι τα 17. Μετά ήρθε και μπήκε ολόκληρος εδώ. Καλά είναι, δεν παραπονείται, είναι μια ευτυχία, νιώθει πλήρης και διαυγής. Για 25 χρόνια δεν άντεχε κανέναν. Είχε κλειστεί στο δωμάτιό του και έγραφε μία Ωδή στον Μέγα Αλέξανδρο. Κάπνιζε, μόνο κάπνιζε και έγραφε επί 25 χρόνια. Του άρεσε που ο Μέγας ήταν μέγας και πέθανε και νέος. Ο μέγας πέθανε στην ηλικία που παντρεύτηκε ο πατέρας. Επίσης, ο Αλέξανδρος ήτανε δίκαιος, μεγάθυμος, οραματιστής ως Έλλην. Σκότωνε με ευκολία και τούτο το έκανε να φαίνεται απλό. Το αίμα για τον Αλέξανδρο είναι ένδοξο, βλέπει, θαρρώ, τη φράση αυτή συχνά στον ύπνο του ο πατέρας. Τώρα ο Μεγάλος του Γιος ονομάζεται Μέγας Αλέξανδρος, και ο μικρός Μικρός. Μεταξύ τους χωρίζονται από μια επταετία. Αυτή είναι μια ικανή χρονική απόσταση ασφαλείας. Η μητέρα ονομάζεται Αλκμήνη. Αυτή είναι πάντα η μητέρα του Ηρακλή, αλλά αυτό είναι επίσης πάντα μία άλλη ιστορία. Εγώ είμαι ο μικρός.

 

 

 

1 πού;

2 ός

3 χιστο

4 χωρίζονται

5 χώρεσέ με

6the other?

7hioner

8icle

9asunder

10give me

Advertisements