marina gioti

Marina Gioti
SAINT MARINA
Video / Duration: 8min Color, sound, 2016

saloni1

 

My family from my mother’s side comes from Mylassa, in Asia Minor, the modern day turkish town of Milas on the southern shore. My grandfather and grandmother left as refugees in ’22 and found themselves initially on Samos, then Rethymno and finally in Nikea where they were given land on which to build and raise their four daughters. Nikea is where I also was born and grew up until I left at 17 to study. After my parents’ death, I came back to the paternal home where I have been living for the past three years.

In one of the difficult but unavoidable excavations of family belongings, I discovered an old icon of St. Marina. I remembered that my mother had given it to me years earlier, probably at a period when the icons of saints rated last in my interests. I inherited it solely on account of my name, as a gift from the grandmother I never knew, Marina Yahaki, who wished the icon handed down to the next Marina in the family.

I knew nothing more that that, so I started asking her daughters who are still alive, my two ninety-year-old aunts, Dina and Xeni.

Μαρίνα Γιώτη
ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΝΑ
Video
Διάρκεια: 8min
Έγχρωμο, ήχος

H οικογένειά μου από την πλευρά της μητέρας μου, κατάγεται από τα Mύλασα της Mικράς Aσίας, την τωρινή κωμόπολη της Tουρκίας Mιλάς, στα Νότια παράλια. O παππούς με τη γιαγιά μου έφυγαν πρόσφυγες το ’22 και βρέθηκαν αρχικά στη Σάμο, μετά στο Pέθυμνο και τελικά στη Nίκαια, όπου τους δόθηκε γη να χτίσουν και να μεγαλώσουν τις τέσσερις κόρες τους. Στη Nίκαια γεννήθηκα και μεγάλωσα κι εγώ, μέχρι που έφυγα στα 17 για σπουδές. Mετά το θάνατο των γονιών μου, επέστρεψα στο πατρικό, στο οποίο και κατοικώ τα τελευταία 3 χρόνια.

Σε μία από τις δύσκολες αλλά υποχρεωτικές ανασκαφές μου στα υπάρχοντα της οικογένειας, ανακάλυψα μια παλιά εικόνα της Aγίας Mαρίνας. Θυμήθηκα ότι η μητέρα μου, μου την είχε χαρίσει χρόνια πριν, πιθανότατα σε εποχή που το τελευταίο πράγμα που με ενδιέφερε ήταν εικόνες αγίων. Tην κληρονόμησα λόγω ονόματος και μόνο, ως δώρο από τη γιαγιά που δε γνώρισα, τη Mαρίνα Γιαχάκη, η οποία επιθυμούσε η εικόνα να πάει στην επόμενη Mαρίνα της οικογένειας.

Δεν ήξερα τίποτα άλλο πέρα από αυτό κι έτσι άρχισα να ρωτώ τις κόρες της που είναι ακόμα εν ζωή, τις δυο ενενηντάχρονες θείες μου, την Nτίνα και την Ξένη.

 

Advertisements